Skip to content

Lunch break at work+a present

October 26, 2010

 What does a gardouba (a traditional greek delight, forbidden by EU because of the intestines as its main ingredient)  has to do with a laptop and a half finished business proposal?

Nothing, you may say and you will be right.

Unless, you read this post… 

 Lunch break at my job isn’t ordinary.

A walk at the kitchen of my office  may convince you that something is going on here: someone is washing tomatoes, another one is sqeezing oranges, a third one may boil some herbs instead of using a tea sacket, the little fridge is stuffed with tupperwares, there is maybe left a half eaten cake, yogurts expired or not and lemon mousse leftovers from last day’s birthday…

No, no, no, no, you don’t watch the shooting for a cook reality show! It’s my office kitchen!

But, don’t get me wrong; My colleagues and I, love to eat well cooked food! Our job has nothing to do with it, everything is ready by deadlines and we work overtime very often.

13.00-15.00 is a crucial time as a starvning colleague usually cries out “Shall we eat?” and many others may follow if they ‘re ok at the time with their project they’re dealing with.

What follows is this: various shapes, colours, sizes and content tupperwares get out of all sorts of bags and put to the queue for the microwave. The kitchen is crowded, checking out of other people’s tuppers is a must!

And then: “Chicken again?”, “What? You’re gonna eat this?”, “Is this all you will eat?”, “Your potatoes are oil-drawn” are the first comments and then straight to swallow anything around…

It is worth saying that when a birthday pops up, it has become common to organize a “fest” with delivery food! Yes, delivery food, I dare to say in this wonderfoodland blog, for in the job field delivery food is allowed if, at least 10 people, have to be fed and treated! Job field is also the most safe place to get rid of those sweets that noone eats (or don’t want to!) at home or of the spinach-pie that you are fed up with and had enough with it!

What is the lesson of this?

Lunch break, when taken properly –not in front of your laptop, checking proposals and budgets:

Gives you the chance to get to know better your colleagues

Gives you the chance to talk about anything else but work

Gives you the chance to talk about work and hear things that you probably wouldn’t get to know other way

Gives you the chance to relax and smile

Gives you the chance to write about it!

P.S.: Thanks again a lot, through this blog, my colleagues-diners (or lunchers!) for giving me a unique present with De Gustibus delights for my name day on a delivery “fest”, as described above!

Advertisements
10 Comments leave one →
  1. October 26, 2010 2:28 pm

    Πολύ καλό το ποστ σου. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στο δικό μας γραφείο! Και όντως, ο καλός συνάδελφος όλα τα αλέθει!:)

    • October 26, 2010 2:44 pm

      Ευχαριστώ πολύ Μαίρη!
      Το ήξερα ότι θα υπάρξει κόσμος που θα ταυτιστεί με το άρθρο αυτό.
      Θα προσθέσω το blog σας στο blogroll μου.
      Καλή συνέχεια!

  2. Λαμπρινή permalink
    October 26, 2010 4:11 pm

    Το γεύμα οφείλουμε να το απολαμβάνουμε!
    ‘Ητε αυτό λαμβάνει χώρα στο ψυχρή τραπεζαρία του γραφείου, ήτε σε κάποιο trendy restaurant ή σε μία καταπληκτική παραδοσιακή ταβέρνα ήτε στον οικείο χώρο του σπιτιού μας , του φίλου μας ή της μανούλας.
    Τουλάχιστον έτσι φροντίζω να κάνω εγώ….!!!

    • October 26, 2010 4:32 pm

      Όντως, έτσι είναι Λαμπρινή.
      Ή τουλάχιστον να το προσπαθούμε όταν οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές -πολύ δουλειά που δεν σου αφήνει χρόνο παρά μόνο να “τσιμπήσεις” κάτι ή και τίποτα… (μακριά από εμάς!)

  3. Μαριέττα permalink
    October 26, 2010 10:59 pm

    Α, όλα κι όλα, η ώρα του φαγητού θέλει την ιεροτελεστία της. Ακόμα και σε εταιρείες όπως η δική μου, που το διάλλειμα δεν συνδυάζεται με άλλους (πάσα συνάθροιση πέραν του ενός διώκεται) και το ρολόι στον υπολογιστή μετράει αμίληκτα το χρόνο που απομένει για να επιστρέψεις στο πόστο σου, τα ταπεράκια δίνουν και παίρνουν στο ψυγείο και μάλιστα συχνά κάνουμε και αναταλλαγές ή κεράσματα κολλώντας post-it με τα σχετικά μηνύματα τρυγύρω στο ψυγείο, προκειμένου να δοκιμαστούν οι νέες γαστρονιμικές απόπειρες…

    • October 26, 2010 11:12 pm

      Ωραία ιδέα αυτή με τα post it στο ψυγείο! Αν κι εσείς το κάνετε από ανάγκη αλλά έχει κι αυτό την πλάκα του! Λέω να το δοκιμάσω και στη δική μου δουλειά -αν και συνήθως όλοι θα περάσουν από το γραφείο μου γιατί είναι σίγουροι ότι κάτι θα υπάρχει να τσιμπήσουν τις δύσκολες ώρες!

  4. October 27, 2010 9:56 am

    κατι μου θυμιζει αυτο που περιγραφεισ με την ωρα του φαγητου στο γραφειο χι χι!

    • October 27, 2010 10:59 am

      Όντως, νομίζω ότι σχεδόν όλοι όσοι εργάζονται σε γραφεία θα ζουν μια παρεμφερή κατάσταση σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό!

  5. Katerina permalink
    November 4, 2010 12:47 pm

    xaxaxa!!! Ma poso gelasa me to post sou…
    Se auto pros8eteis kai fraseis opws: “Poios pire to potiri mou?”, “poios xrisimopoiise to piato mou kai den to eplyne?”, “Ma pou pigan ola ta pirounia?” kai katalavaineis oti to lunch break exei arxisei!!!

    • November 4, 2010 2:20 pm

      Γενικά, παίζουν διάφορες ατάκες στο εργασιακό lunch break που σίγουρα όλοι μας θα ταυτιστούμε με κάποιες, αν όχι με όλες!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: